WOPR Poznań
Sami dla siebie, pielęgnując umiejętność niesienia pomocy, a także jako przykład dla innych przeprowadzamy różnego rodzaju pozoracje. Podczas krótkich scenek uaktualniamy swoje wiadomości i wprowadzamy odruchowy mechanizm działania. Pokazujemy jak należy się zachować w przypadku poszkodowanego we wstrząsie, z zawałem serca, pod wpływem alkoholu czy z różnego rodzaju krwotokami i złamaniami kości. Całość naszego zachowania jest oczywiście uzależniona od tego, gdzie doszło do reżyserowanego wypadku. Zakładamy takie scenariusze jak wypadki na wodzie, wypadki komunikacyjne, a także katastrofy (przy których nasze działania łączymy z triage’m). Te ostatnie wymagają najwięcej nakładu z naszej strony, ale to właśnie one potrafią najwięcej nauczyć przyszłych i obecnych ratowników. Zakładamy czy mamy do czynienia z kobietą, czy mężczyzną; dzieckiem, dorosłym, czy osobą w podeszłym wieku. Wreszcie cały schemat działania uzależniamy od tego, ilu z nas bierze udział w akcji. Ćwiczymy i demonstrujemy w pojedynkę, a także w zespołach kilkuosobowych.
Źródło: WOPR Poznań
